Hordelopen – het verhaal van Marc van Zon

“In 2010 ontmoette ik Marc van Zon op onze polikliniek. Een kennis van hem was in die tijd overleden aan prostaatkanker en dat bracht Marc op de gedachte om zijn PSA te laten bepalen.

De PSA was 5,8 en door de uroloog werd besloten om prostaatbiopten te gaan nemen. Tijdens het nemen van de prostaatbiopten waren alle signalen, die de uroloog gaf, positief. De uroloog voelde een mooie gladde prostaat en op de echo van de prostaat was niets bijzonders te zien. In 2010 is Marc 52 jaar. Hij is sportief, geniet van zijn leven samen met zijn gezin en heeft een leuke enerverende baan in het human resource management. ‘Zijn glas is eerder halfvol dan halfleeg’. Hij denkt in mogelijkheden en niet in belemmeringen.

Gleasonscore 6

Een week na het nemen van de prostaatbiopten kreeg Marc samen met zijn vrouw de uitslag. Vooraf waren zij positief, immers er waren positieve signalen afgegeven tijdens het onderzoek. Daarnaast hadden zij beiden de gedachte, dat Marc veel te jong was om prostaatkanker te hebben.

De uroloog kwam met slecht nieuws: er is prostaatkanker gevonden met een Gleasonscore 6 in negen van de tien biopten! In de spreekkamer van de uroloog kwam het nieuws voor Marc en zijn vrouw aan als een donderslag bij heldere hemel. Beiden waren verdoofd. Marc dacht in eerste instantie: ‘gaat dit wel over mij?’. Het verhaal dat de uroloog daarna vertelde over de behandelingsmogelijkheden en de complicaties ging in een stroomversnelling aan hen voorbij. ‘Het leek wel een door de uroloog opgedreunde riedel van opereren tot bestralen, van incontinentie tot impotentie en van Viagra tot een penisprothese’. Wat Marc als zeer belangrijk heeft ervaren na het slechtnieuwsgesprek is, dat ik hun verhaal in normaal begrijpend Nederlands nogmaals vertelde en dat ik een luisterend oor bood, zodat zij hun emoties ook de vrije loop konden laten.

Succesvolle operatie

Na het slechte nieuws was Marc twee dagen verdoofd. De derde dag kwam hij in actie. ‘Er moet wat gaan gebeuren. Als de prostaat eruit moet, dan maar zo snel mogelijk’! Marc onderging een robotgestuurde radicale prostatectomie. De operatie was succesvol. De prostaatkanker was verdwenen. Marc was niet incontinent en na verloop van tijd kwam zijn erectie weer terug.

Ik had veel contact met Marc in zijn periode van behandeling en herstel. Ik gaf hem advies, reikte hem handvatten aan en luisterde naar hem. Marc is intelligent en een echte analytische denker. Hij denkt vooral in metaforen. Zo heeft hij veel gehad aan de mooie metafoor van het hordelopen. ‘Ik weet dat er veel horden zullen volgen in mijn behandeling en herstel, maar om niet te vallen kan ik mij alleen maar concentreren op de eerste horde, de horde die vlak voor mij ligt. Als ik die horde heb genomen dan ga ik naar de volgende. Ik moet niet bij de eerste horde de hele baan al willen overzien’.

Deze metafoor gebruikt Marc op de dag van vandaag nog steeds om andere mensen te helpen. Het hielp Marc ook in deze periode om te praten met een lotgenoot. Een vader van een vriendin had hetzelfde proces doorlopen.

Geen horde meer

Het proces van Marc’s hordelopen volgde ik met veel respect. Bij de eerste paar horden hoopte hij dat het goed kwam met zijn prostaatkanker. Bij de volgende paar horden geloofde hij dat het goed zou komen en bij de laatste horde vertrouwde hij erop dat het goed kwam. Ik ontdekte dat Marc bij een andere uroloog nog beter op zijn plek zou zijn. Een uroloog, die past bij zijn persoonlijkheid en manier van denken. Marc was het met mij eens en op deze manier kon hij soepeler in zijn baan lopen. Op dit moment zijn er dan wel geen horden meer, maar de baan van PSA-controles  bij de uroloog zal nog jaren duren.

Plannen niet meer uitstellen

Marc vertelt mij dat hij op dezelfde manier in het leven staat als voor de prostaatkanker. Hij is geen ander mens geworden. Wel is er veel meer besef van dankbaarheid en dat het leven kwetsbaar is. Plannen die Marc heeft en echt wil uitvoeren stelt hij niet meer uit. ‘Hoezo als ik met pensioen ben, dan…….. Je mag hopen dat je het haalt’.”

Geschreven door Drs. Anja Ladenberg is casemanager urologische oncologie bij de Reinier de Graaf Groep te Delft en psychologe.
December 2017