Vertrouwen in de toekomst – het verhaal van Harrie

Harrie laat in september 2016 bloedprikken. De PSA blijkt te hoog voor zijn leeftijd (hij is dan 59 jaar): 6,3. Ongeveer 10 jaar eerder is Harrie met plasklachten (zwakke straal) naar zijn huisarts gegaan, en toen is bij een rectaal toucher geen bijzonderheid geconstateerd. Nu wordt bij het rectaal toucher een prostaatvergroting vastgesteld. Harrie wordt doorverwezen naar het Isala Ziekenhuis in Zwolle.

In het ziekenhuis wordt de kracht van de urinestraal (flowmetrie) gemeten; met cystoscopie wordt de blaas bekeken en er wordt een echo gemaakt van zijn blaas. Zijn urine wordt onderzocht en de PSA-waarde wordt weer bepaald. De blaas is goed, maar het restvolume is 40-60%; gemiddeld is dit 10%.
De PSA is nu 7,0. Uit de echo van de prostaat blijkt ook dat de prostaat vergroot is, met een ingeschat gewicht van ca. 50 gram. Er worden aan weerszijden elk vijf biopten genomen.

Twee biopten blijken kwaadaardig. Eind december vinden opnieuw flowmetrie en echo van de blaas plaats; ditmaal is het restvolume 20%. De uiteindelijke diagnose luidt: prostaatkanker; PSA 7,0; Gleasonscore 3+3=6; Stadium T1.

Toch radicale prostatectomie
In januari 2017 organiseert ProstaatKankerStichting.nl in samenwerking met het Isala ziekenhuis een
voorlichtingsbijeenkomst. Harrie en zijn echtgenote Anita gaan daar naar toe, en Harrie wordt donateur van ProstaatKankerStichting.

Harrie heeft toegang tot zijn Patiënten Informatie Dossier (PID) en maakt een eigen pagina ‘mijn Isala’ aan via de website van het ziekenhuis. Harrie en Anita zitten boordevol met vragen en hebben daarom een gesprek met de oncologisch verpleegkundige .Later hebben zij een gesprek met de radioloog over de mogelijkheden van bestralen. Ook laten zij zich voorlichten over opereren met de Da Vinci robot. Zijn opties zijn: Actieve surveillance, Prostatectomie (prostaatverwijderingsoperatie) met Da Vinci robot, Inwendige bestraling, Uitwendige bestraling. Dit leidde aanvankelijk tot enige keuzestress (zie ook bv. http://stichtingduos.nl/keuzestress-diagnose-prostaatkanker/)
In consultatie met de uroloog wordt besloten tot Actieve surveillance.

Drie maanden later is er de eerste controle afspraak. Hoewel de PSA (nu 7,1) nauwelijks stijgt, blijft Harrie toch bezorgd over eventuele uitzaaiingen. Hij zoekt en vindt veel informatie over prostaatkanker, en over de verschillende behandelopties met elk voor- en nadelen. Hij vindt het ProstaatKankerStichting-logboek heel uitgebreid en nuttig. Gaandeweg voelt hij steeds meer voor de Da Vinci robot operatie. Daarom spreekt hij opnieuw met de oncologisch verpleegkundige. Bij de tweede controle-afspraak met de uroloog, augustus 2017, is de PSA-waarde 6,9. Volgens de uroloog is er altijd wel wat schommeling in deze waarde. Harrie wil daarom niet blindvaren op de PSA en de tumor zijn lichaam uit hebben.

Hij krijgt een MRI-onderzoek van de prostaat. Op de MRI is geen verdachte plek (leasie) te zien. De preoperatieve diagnose blijft, gebaseerd op biopsie, een eenzijdige, ingekapselde tumor.

In oktober 2017 is de operatie uitgevoerd. Alles ging goed, ook al duurde de ingreep langer dan verwacht i.v.m. de forse grootte van de prostaat (90 gram). Pathologisch onderzoek toonde een ingekapselde tumor en de verwijderde zaadblaasjes bleken schoon.

Post-operatieve conclusie van Harrie
Zes weken na de operatie wordt de PSA-waarde bepaald. Spannend! De waarde zou onder de detectiegrens van 0,1 moeten zitten. Gelukkig is dit het geval. Harrie’s overige conclusies:

Incontinentie?
Continent, eigenlijk vanaf het begin, en weer met krachtige straal.

Impotentie?
Al diverse keren leven gevoeld!

Operatie?
Snel hersteld!

Harrie beseft dat hij met deze operatieresultaten veel geluk heeft gehad. Harrie en Anita willen alle betrokkenen die bijgedragen hebben aan het herstel van Harrie gedurende de ziekte bedanken; zij hebben weer vertrouwen in de toekomst.

Uit magazine Nieuws nr. 26 – maart 2018