skip to Main Content

Je staat actief in het leven en je pakt allerlei klusjes aan, zoals vloertjes leggen, huis schilderen, tuinwerkzaamheden etc. Daarnaast beweeg en sport ik graag. Dat heb ik altijd gedaan. In teamverband, individueel, binnen en buiten.

Toen ik de 50 passeerde en slachtoffer werd van de financiële crisis bleef ik zoveel mogelijk bewegen. Daar voelde ik mij goed bij.

Toen de ‘bom’ viel in 2016 (prostaatkanker) ben ik daar mee door gegaan. Geen teamsport meer maar wel fitnessen, veel wandelen en fietsen. Ook was ik niet te beroerd om elke klus die in mijn vermogen lag aan te pakken. Het lichaam kreeg geen kans om tot rust te komen. In 2019 ontstonden kleine blessures. Ik kreeg klachten in mijn rug en rechter schouder. Mijn huisarts adviseerde mij om röntgenfoto’s en echo’s te laten maken. Daar was niet iets op te zien. Vervolgens verwees zij mij naar een oncologische fysiotherapeut. De zes behandelingen die ik kreeg bestonden uit het verbeteren van mijn houding en (rek)oefeningen maar zonder resultaat. Hierna ben ik yoga gaan doen, mediteren en spieroefeningen.

Helaas, weer een ongemak erbij

Wandelen en fietsen bleef ik doen. De klachten namen af.

Geen uitzaaiingen

In 2020 speelde mijn rug weer op. De zeurende rugklachten hielden aan, ik heb ondanks dat mijn PSA-waarde laag en stabiel was contact opgenomen met mijn uroloog. Deze stelde voor een PSMA PET/CT scan te laten maken. Op de scan waren geen uitzaaiingen te zien. Wel werd in de lage rugstreek een beschadiging geconstateerd die mogelijk veroorzaakt is door de bestralingen in 2017 en 2018. Hij stelde voor via mijn huisarts een verwijzing naar een orthopeed te krijgen.

De uitslag van de scan heb ik gedeeld met mijn radiotherapeut in het AUMC (VU). Hij heeft in 2017 stereotactisch mijn derde rugwervel bestraald. Een zeer empathische man die de tijd voor je neemt. Ondanks de coronatijd kon ik snel terecht. Hij vermoedde waar de klachten vandaan kwamen en stelde voor een MRI te laten maken. Dit kon binnen twee weken (!). Alles ging in een sneltreinvaart. Op de MRI waren zwellingen in het bestraalde bekkengebied en een ingezakte derde rugwervel te zien. Er werden pijnstillers voorgeschreven. Aan de kwaal zelf is (tot op heden) niet veel te doen.

Helaas, weer een ongemak erbij en dan als klap op de vuurpijl loopt in januari 2021, na twee jaar stabiliteit, de PSA-waarde toch weer op. Na een MRI hebben de artsen een uitzaaiing (2cm) gezien op mijn negende rib. Dat is succesvol stereotactisch bestraald (zonder toevoeging hormoontherapie), zo sta ik sinds juli jl. gelukkig weer op onmeetbaar.

Pppfff…… en maar door gaan, je wilt nog zoveel. Het blijft een uitdaging om de fysieke- en mentale balans te vinden.

Back To Top