skip to Main Content

Lotgenoten een hart onder de riem steken – Het verhaal van Huub

 

Tijdens de lotgenotenbijeenkomst van 12 november 2018 bij inloophuis Carma in Naaldwijk was er veel belangstelling.

Met 20 lotgenoten gingen we van start. Iedere lotgenoot vertelde hoe de situatie met betrekking tot zijn prostaatkanker was. Altijd weer boeiende verhalen. Toen Huub Seelen aan de beurt was, vertelde hij dat hij de advertentie in een Naaldwijks huis aan huis blad had gelezen en besloten had om naar de bijeenkomst te komen met een duidelijk doel: ‘Ik ben hier niet naartoe gekomen omdat ik nog problemen heb met de prostaatkanker, nee ik kom hier vertellen dat ik geen last meer heb van prostaatkanker om zo de andere lotgenoten een hart onder de riem te steken. Er is (voor mij) een leven na prostaatkanker!’. Dat was reden om Huub te interviewen. Huub (79 jaar) en zijn vrouw Maria (76 jaar) hebben al 54 jaar een goede relatie en hebben twee dochters en drie kleinkinderen. Huub had samen met zijn twee broers een tuindersbedrijf. Toen de dochters groter werden bleek dat zij niet in hun vaders voetsporen zouden treden. Dat was voor Huub reden om na verloop van tijd het tuindersbedrijf te verlaten en als adviseur in dienst te treden bij een adviesdienst op tuindersgebied.

Actief in z’n vrije tijd

Hij was de eerste adviseur die in het Westland adviseerde om op steenwol te gaan telen in plaats van op aarde. Dat advies is in de loop van de tijd door velen overgenomen. Ook in zijn vrije tijd is Huub actief. In zijn nabije omgeving is er langs een weg een smalle groenstrook met een schutting van 850 meter. Huub verzorgt deze schutting door deze vol te hangen met geraniums en deze ook regelmatig van water te voorzien en te onderhouden. Huub is ook in het buitenland actief via PUM (organisatie van Nederlandse senior experts die wereldwijd de armoede bestrijden). Zo’n 9 jaar geleden is het project Female Farmers › Het is maar goed dat we HET vroeger heel veel hebben gedaan!’ Lotgenoten een hart onder de riem steken 29 opgestart op Bali. Met dit project worden (inmiddels ruim 100) vrouwen begeleid met het kweken van groenten in hun leefgebied, waardoor ze een eigen inkomen kunnen verwerven. Het project is in een stichting opgenomen. De stichting bestaat uit vrouwen met als uitzondering de voorzitter. En ja, die voorzitter is Huub, daar zou je toch jaloers van worden? Maria heeft vele jaren in het onderwijs gewerkt als lerares Biologie en Scheikunde.

Huub werd weer positief

In april 2007 werd Huub met een te hoog PSA geconfronteerd. Deze liep zelfs op naar 47. In het Reinier de Graaf Gasthuis werd twee keer een aantal biopten genomen. Beide keren zijn er geen kwaadaardige biopten aangetroffen. In september 2007 zijn er in het Erasmus MC opnieuw biopten genomen. Van de dertien biopten bleek er toen één kwaadaardig te zijn met een Gleason score van negen. De uroloog stelde een operatie voor en voerde de operatie uit via een snee van navel tot schaamstreek. Tijdens de operatie werden de relevante lymfeklieren getest, die goed bleken te zijn. Maria werd daarover, nog tijdens de operatie, geïnformeerd. Volgens de chirurg was het lastig geweest om de prostaat te verwijderen, omdat ‘deze moeilijk bereikbaar was’. Ook bleek dat een snijvlak niet schoon was. Een paar maanden later heeft Huub in het Reinier de Graaf Gasthuis 33 bestralingen gehad. Huub: ‘Ik bereidde me er op voor dat ik niet oud zou worden, de andere drie prostaatkankerpatiënten met wie ik tijdens mijn opname de kamer deelde, waren inmiddels overleden’. Maar de PSA was inmiddels < 0,01, onmeetbaar laag. Via de huisarts laat hij nu tweemaal per jaar de PSA controleren. Maar er stond weer een reis naar Bali op het programma. Drie dagen nadat de bestraling was beëindigd vertrok Huub naar Bali. Daar kreeg Huub het weer naar zijn zin en werd hij weer positief.

Open naar de omgeving

Maar hij was na de operatie impotent en incontinent geworden. Dat ontlokte Maria de uitspraak: ‘Het is maar goed dat we HET vroeger heel veel hebben gedaan!’. Huub en Maria zijn naar hun omgeving open geweest, maar de kleinkinderen hebben ze de eerste jaren niets verteld over de ziekte van opa, ze waren nog te jong en opa was alles voor ze. Ze zouden het niet hebben begrepen en het zou hen overstuur hebben gemaakt.

 

 

Wat de incontinentie betreft was het in het begin wel even wennen. In de eerste nacht thuis na de operatie sliep Huub op de logeerkamer met een katheter waarmee zijn urine in een urinezak werd opgevangen. De volgende morgen zag Maria dat de urinezak leeg was. Dat begreep ze niet. Wat was er aan de hand? Bij inspectie bleek dat de katheter losgeschoten was en de urine er aan de onderkant van het bed was uit gekomen. Niet leuk, vooral omdat Maria daar een aantal van haar aquarellen had uitgespreid. Die hebben het niet overleefd. Huub en Maria: ‘Met de kinderen en kleinkinderen gaat het goed. Ook met hun relatie! Wij spelen met en genieten van elkaar, zodat het nu leuk is. We weten wat de ander leuk vindt. Men zegt dat we dat uitstralen!’. Is Huub veranderd? Maria: ‘Nauwelijks, alleen schiet hij tegenwoordig weleens een enkele keer uit zijn slof, dat was vroeger niet het geval!’.

 

 

Enkele dagen na het interview zijn Huub en Maria vertrokken naar Bali voor een fijne en warme vakantie. Bijkomend voordeel voor Huub is dat hij daar minder last heeft van incontinentie omdat, vanwege de warmte, een deel van het lichaamsvocht verdampt tijdens het fietsen.

Back To Top
X