skip to Main Content

Oh ja, hoe zat het met de prostaatkanker? – Het verhaal van Arthur

Arthur van Soeteren is inmiddels 75 jaar. Na het verrichten van zijn militaire dienstplicht als instructeur bij het Korps Mariniers startte hij op 20 jarige leeftijd een carrière in de ICT.

Een carrière die maar liefst 50 jaar zou duren. Dat betekende voor hem dat hij, naast een gezin met vrouw en drie kinderen, overdag hard werkte en ’s avonds studeerde of les gaf. In zijn schaarse vrije tijd deed hij, ook samen met de andere gezinsleden, graag aan sport, onder andere voetbal, judo en wandelen (zoals de Vierdaagse van Nijmegen). Arthur’s vader is op 67 jarige leeftijd overleden aan prostaatkanker. Dat was voor hem reden om, toen hij 62 jaar was en bloed moest laten prikken omdat hij bloeddonor was, de huisarts te vragen ook de PSA te meten. Het resultaat was een gemeten PSA van zes. Dat was reden om Arthur te verwijzen naar de uroloog in het HMC Antoniushove in Leidschendam. Arthur is daar vijf jaar onder controle geweest. Aanvankelijk bestonden de controleonderzoeken uit het bepalen van de PSA-waarde. Toen die was opgelopen tot acht werd ook de urinetest PCA3 uitgevoerd. Die gaf een waarde ver boven de maximale waarde, waarmee deze test in zijn geval als onbetrouwbaar moest worden beschouwd. Tijdens de vijf jaar is driemaal een serie biopten genomen, respectievelijk 8, 10 en 12. In geen van de dertig biopten is tumorweefsel aangetroffen.

Hij vertrouwde het niet

Na vijf jaar zei één van de urologen: ‘Meneer van Soeteren, we hebben u nu vijf jaar gecontroleerd, de PSA is weliswaar te hoog maar is redelijk rustig en we hebben 30 biopten genomen zonder tumorweefsel te vinden. Gaat u maar naar huis, u hoeft niet meer terug te komen en laat eenmaal per jaar via de huisarts uw PSA meten’. Arthur vertrouwde het niet, zijn vader was immers aan prostaatkanker overleden. Hij meldde zich bij het Radboudumc omdat professor Barentsz van dat ziekenhuis over een bijzondere MRI-methode beschikte waarmee tumoren beter konden worden opgespoord.

 

 

Begin juli 2011 werden biopten genomen. Vooraf zei de arts: ‘Als er een tumor in de prostaat zit, dan zal ik hem nu vinden!’, en dat was het geval.

De uroloog die dit aan Arthur meedeelde, vroeg hem welke behandeling hij zou willen ondergaan. Arthur antwoordde: ‘Ik weet wat ik wil, maar ik wil toch ook uw mening weten!’. ‘Ja, ik ben chirurg, dus wat denkt u dat ik ga zeggen?’. Arthur antwoordde: ‘Dat vind ik in ieder geval een eerlijk antwoord’. De uroloog vervolgde met: ‘Het is een urologische kankeroperatie, dat heeft prioriteit. We proberen natuurlijk de zenuwen te sparen, maar de prioriteit is duidelijk!’.

In januari 2012 is Arthur in het Radboudumc geopereerd door de arts die de meeste ervaring had met het werken met de Robot. De arts was zeer tevreden over het resultaat. Arthur’s vrouw kreeg te horen dat de chirurg ‘de zenuwen had kunnen sparen’. Enkele weken later kreeg Arthur bij de nabespreking het rapport van de patholoog te zien. Zijn verwijderde prostaat bevatte maar liefst vijf tumoren, waarvan de grootste de omvang van een suikerklontje had. Hoe is het mogelijk dat bij de eerste periode in het HMC Antoniushove 30 biopten zijn genomen en bij geen enkel biopt tumorweefsel is aangetroffen, dacht Arthur.

Forse incontinentie

Bij Arthur waren de erecties verdwenen. Waar Arthur geen rekening mee had gehouden was dat er sprake was van een forse incontinentie. Dat kwam immers maar bij minder dan 10% van de geopereerde mannen voor? De bekkenbodemtherapie werd ter hand genomen, maar dat leverde geen succes op. In het Radboudumc kreeg Arthur vervolgens te maken met een in incontinentie gespecialiseerde uroloog die bij hem in 2013 een ProACT operatie uitvoerde. Daarmee ging Arthur ruim twee jaar zonder grote incontinentieproblemen door het leven. Toen hij op een zondagochtend door de huiskamer liep voelde hij een warme golfstroom in zijn onderbroek, dat was foute boel! Eén van de ballonnetjes was kapot gegaan. Op oudejaarsdag werd een hersteloperatie uitgevoerd. In 2017, twee dagen voordat de Nijmeegse Vierdaagse van start ging, ging voor de tweede keer een ballonnetje kapot. Toch deed Arthur mee en haalde zonder problemen de eindstreep. Na een nieuwe hersteloperatie knapte er medio 2018 voor de derde keer een ballonnetje.

Sfincterprothese

Arthur kreeg er nu toch wel tabak van, hij raadpleegde een in incontinentie gespecialiseerde uroloog van het Erasmus MC en zijn uroloog van het Radboudumc. Beiden waren van mening dat het verstandig was om over te gaan op een Sfincterprothese. Deze operatie is op 5 december 2018 uitgevoerd en de eerste ervaringen zijn tot nu toe positief, en nu maar hopen dat Arthur nog vele jaren van de Sfincterprothese mag genieten, want statistisch gezien krijgt één op de drie mannen problemen met de Sfincterprothese. Het is niet duidelijk geworden waarom tot driemaal toe een ballonnetje kapot is gegaan. Er waren geen externe factoren te vinden voor dit euvel. Oh ja, hoe zat het met de Prostaatkanker? Na de operatie met de da Vinci methode was de PSA gedaald tot < 0,01, onmeetbaar laag. Na 7 jaar is dat nog steeds het geval. Dat is natuurlijk top!

Back To Top
X