skip to Main Content
  • Geschreven door Aart J. van Dijk

Wie is Piebe Belgraver?

Piebe Belgraver (77 jaar), getrouwd met Rina, is een trouwe bezoeker van de lotgenotenbijeenkomsten in het LangeLand Ziekenhuis in Zoetermeer (LLZ). Hij heeft 30 jaar in diverse ICT-functies gewerkt. Hij is vele jaren scheidsrechter geweest bij langebaan schaatswedstrijden op landelijk niveau en is een enthousiast lid van het koor The S(w)inging Company waarmee hij onder andere de musical ‘The Phantom of the Opera’ op de planken bracht.

Wat is Piebe overkomen?

Hij dacht rustig te gaan genieten van een ontspannen oude dag, maar dat pakte anders uit. De afgelopen twee jaar is hij in verband met een onverwacht vastgestelde prostaatkanker beland in een soort rollercoaster. Kenmerk hierbij is het grote aantal behandelingen dat hij in korte tijd heeft ondergaan: › Genieten van een ontspannen oude dag? Onverwacht in een rollercoaster Piebe en Rina in een rollercoaster 3535 • Het begon twee jaar geleden. Hij heeft geen bijschildklieren meer. Dat leidde tot een calcium probleem. Ook kon hij onverwacht niet meer plassen. Via de huisarts werd in het LLZ een katheter geplaatst en hij werd doorverwezen naar het Reinier Haga Prostaatkankercentrum in Delft. Uit onderzoek bleek dat hij een sterk vergrote prostaat had, een PSA van 112 en een Gleasonscore van 10. Daar stelde men vast dat er uitzaaiingen waren in lymfeklieren, twee wervels en een rib. De uroloog zei: ‘Er is sprake van uitgezaaide prostaatkanker, ik verwijs u door naar het LUMC in Leiden’. Voor een operatie kwam hij niet meer in aanmerking.

In het LUMC bleek dat Piebe was uitgedroogd en hij werd acuut opgenomen. Er was sprake van een soort van niervergiftiging waarvoor hij behandeld werd met een vochtinfuus. In het LUMC kwam hij onder behandeling van een oncoloog. Hij kreeg een hormoonbehandeling met zoladex, iedere drie maanden een spuit. Hij had alleen wat last van opvliegers. Deze behandeling vindt nog steeds plaats.

Piebe kreeg af en toe een nieuwe katheter. Soms was dat ook ’s nachts nodig. Hij woont dichtbij het LLZ en kan daar altijd terecht. Het gebeurde een keer dat de ballon van de katheter niet wilde leeglopen. Wat te doen? De oplossing werd gevonden door de ballon steeds verder te vullen totdat deze knapte. Dat was een spannende ervaring.

De PSA, die aanvankelijk door de zoladex was gedaald naar 7,6 was inmiddels weer gestegen naar 54. De zoladex alleen was niet meer voldoende. Gestart werd met een trial met enzalutamide. Met diverse scans werden de resultaten gevolgd. De PSA zakte naar 14, maar het was noodzakelijk om het botversterkende middel denosumab toe te dienen. Daarmee werd calcium uit het bloed naar de botten getransporteerd, waardoor een tekort aan calcium in het bloed ontstond en hij twee keer enkele dagen in het LUMC moest worden opgenomen. Na een half jaar gebruik van enzalutamide begon de PSA toch weer te stijgen.

Besloten werd (in januari 2020) te stoppen met enzalutamide en te starten met een chemobehandeling met docetaxel. Hij kreeg daarbij hoofdkoeling zodat zijn mooie haardos gespaard bleef. Hij had weinig last van de combinatie docetaxel (6x) en elke drie maanden zoladex en het botversterkende middel zometa. Toch bleek de docetaxel niet te voldoen. Bovendien werd een BRCA2-mutatie vastgesteld. Daarom werd overgeschakeld naar een chemobehandeling met carboplatine, een middel dat vaak wordt toegepast bij vrouwen met borstkanker of eierstokkanker. De PSA zakte snel weer naar 30.

In augustus 2020 ontstond er weer een plasprobleem. Uit onderzoek door de uroloog bleek dat er een stukje rubber in de blaas zat waardoor het plasprobleem was ontstaan. Vermoed werd dat het een reststukje was van de opgeblazen katheterballon. De uroloog heeft het stukje operatief verwijderd.

Na de laatste chemobehandeling met carboplatine in september 2020 bleek uit een CT-scan van de longen dat er sprake was van een longembolie. Om dat probleem op te lossen zal hij het komende half jaar dagelijks medicatie moeten innemen.

Hoe gaat het nu met Piebe?

In november j.l. is hij toegelaten tot de trial MK7339-010*) in het HMC Antoniushove. Het betreft een onderzoek naar een nieuwe behandeling voor patiënten met uitgezaaide prostaatkanker, bij wie een hormoonbehandeling niet meer helpt. Onderzocht wordt of pembrolizumab in combinatie met olaparib beter werkt dan de standaard hormoonbehandeling met abiraterone of enzalutamide. In de onderstaande twee tabellen wordt ingegaan op deze trial en wordt een overzicht gegeven van de functie van de diverse medicijnen.

De afgelopen twee jaar was voor hem geen periode van ontspannen van zijn pensioen genieten, maar het was een rollercoaster waar nog geen eind aan is gekomen. De artsen hebben hem laten weten dat hij vermoedelijk geen 85 jaar zal worden, daarom probeert hij te genieten van zijn vrouw, kinderen en kleinkinderen. De trial geeft hem toch weer enige hoop. Hij merkt nog op dat hij zeer tevreden is over de wijze waarop hij als patiënt wordt behandeld door het LLZ, het LUMC en door het HMC Antoniushove.

*) MK7339-010-studie (Prostaatkanker)

De studie/trial betreft een onderzoek naar een nieuwe behandeling voor patiënten met uitgezaaide prostaatkanker, bij wie een hormoonbehandeling niet meer helpt. Onderzocht wordt of pembrolizumab in combinatie met olaparib beter werkt dan de standaard hormoonbehandeling met abiraterone of enzalutamide. De deelnemende patiënten worden door loting verdeeld in 2 groepen. Deze groepen worden met elkaar vergeleken. Patiënten weten na de loting in welke groep ze zitten. Groep 1 krijgt pembrolizumab en olaparib. Groep 2 krijgt abiraterone + prednison (indien de patiënt in het verleden al enzalutamide heeft gekregen) of enzalutamide (indien de patiënt in het verleden al abiraterone heeft gekregen). Piebe is, tot zijn genoegen, ingeloot voor groep 1. Een achttal ziekenhuizen in Nederland neemt deel aan (de fase III van) de studie. Het maximaal aantal patiënten dat deelneemt bedraagt 780, waarvan 50 in Nederland.

Back To Top