skip to Main Content

Theo koos voor chirurgische castratie – het verhaal van Theo

Tijdens de lotgenotenbijeenkomst op 1 november j.l. in het Beatrixziekenhuis in Gorinchem was het zaaltje gevuld met, naast twee casemanagers en een vertegenwoordiger van PKS, 20 lotgenoten en partners.

Eén van die lotgenoten was Theo Pater. Hij vertelde dat bij hem chirurgische castratie heeft plaatsgevonden. Deze behandeling wordt niet vaak toegepast, dit was reden om hem en zijn vrouw te interviewen. Theo (64) werkt bij een bedrijf dat allerlei soorten vitrines bouwt. Theo heeft een oldtimer Trekker waarmee hij en zijn vrouw Janny tochten maken, ook in groepsverband. Theo heeft zes kinderen. Acht jaar geleden trouwde Theo met Janny (67 jaar), die gewerkt heeft als kraamverzorgster en in de bejaardenzorg. Samen genieten ze van de natuur zoals de duinen en strand en hun caravan.

Probleem leek opgelost
Theo ging op 60 jarige leeftijd naar de uroloog vanwege een blaasontsteking. Die werd bestreden met een antibioticum. Het probleem leek opgelost, maar herhaalde zich. De uroloog bekeek de binnenkant van de blaas en constateerde dat deze vol met kleine ontstekingen zat. De uroloog vermoedde dat het feit dat Theo diabetes type 2 patiënt is had bijgedragen aan dit euvel. Met een nieuwe antibioticum kuur werd het probleem opgelost.

In november 2018 werd bij Theo een verhoging van de PSA vastgesteld: binnen een jaar van 2.5 naar 5.2! Er werden acht biopten genomen waarvan er vier tumorweefsel bleken te bevatten met een Gleasonscore van 9.

Uitzaaiingen

Theo en Janny genieten van de natuur zoals de duinen en het strand

Uit nader onderzoek (PSMA-PET-scan) bleek dat er sprake was van uitzaaiingen in twee ribben. Daarom werd een hormoonbehandeling nodig geacht. Theo wilde weten of er verschil is tussen de bijwerkingen van een chemische castratie met behulp van medicijnen en een chirurgische castratie waarbij de zaadballen in de balzak worden verwijderd of gepeld. In het laatste geval worden de testosteronproducerende cellen uit de zaadballen verwijderd. Volgens de arts was er geen verschil in bijwerkingen. Theo had een duidelijke voorkeur voor chirurgische castratie (zaadbal verwijdering). Dit kan onder lokale verdoving, maar Theo wilde dit onder volledige narcose ondergaan.

Theo heeft, zoals verwacht, bijwerkingen. Met name heeft hij veel last van opvliegers. Hij begint dan te transpireren en zet soms een hoofdband op om transpiratievocht op te vangen. Van stemmingswisselingen heeft hij niet veel last. De seksualiteit is nagenoeg verdwenen maar de intimiteit zeker niet. Janny: ‘Ik ben een echte knuffelkont en we kruipen dan ook vaak lekker tegen elkaar aan!’. Theo: ’Ik kan nu makkelijker zitten met mijn benen over elkaar, geen last meer van knellende zaadballen’.

Ik ben een echte knuffelkont en we kruipen dan ook vaak lekker tegen elkaar aan

Beperkingen
Theo verricht nog steeds halve dagen aangepast werk. Hij heeft wel wat beperkingen, een half uur lopen en zwaar tillen kan hij bijvoorbeeld niet meer. Maar hij is opgeruimd en samen met Janny geniet hij van de dagelijkse dingen in plaats van mooie toekomstige vergezichten. Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd.

Back To Top
X